Home Orjinal Şiirler 1 Yıl 6 Ay Sonra İlk İzmaritim

1 Yıl 6 Ay Sonra İlk İzmaritim

Yayımlanma Tarihi : 20 Haziran 2008 Yazar : Tag : Orjinal Şiirler

bu toprağa ait değilim!..
bu kente
bu insanlara
bu yaşama
            devamlı başıma ağrıtan sorular yoruyor beni!..
                        kendimi tutsak hissediyorum!..
otobüsten indim!.. yine cebimde sigaralık para yok!:
sarma tütün dahi yok; ama
yerde birinin önemsemeden
attığı sigara var!..
            bazen bir şeylere kızar,
                        bazen bir yerlere yetişmek için
                                   bazen içmek istemediğimizden
üretiriz izmarit!..
            insanın son dakika kurtarıcısıdır
                                               izmarit!..
alıp yerden yakanın içinde
            küçük bir burkulma olur!..
                        ama umurunda değil
                                   o duman ciğere çekilmezse
                        intihar kokar hava, kan kokar
                                                      çaresizlik kokar!..
                                   otobüsten indim ve bir diğerine
                                                           ulaşmaya yürüyordum!..
sigara param yok!..
            maltepem tükenmiş!..
ben ve izmaritler!..
            yerleri karış karış ararım;
                        bulamam!..
otobüs duraklarında olur bol bol!..
            otobüsler gelir ve ellerdeki sigaralar atılıp izmarit olur!..
yada fırsatlar gelir ve insanlar eski olur!..
            buldum 1 tane!.. kısa 2001, az içilmiş!..
            karnım ağrıyor!
                        sanırım gaz sorunum….
                                   o kadar osuruğa rağmen
                                               hala ağrı yapıyor!..
            son fırtı yaptığımda
                        insanların içine girdim…
                        … yeniden
                                               başından sonuna
                                   düşündüm izmaritin
            izmarit beni
                        ben izmariti
bıraktık geride!..
            ve dumanı ciğerime her çekişimde
bir güneş doğdu önüme!..
            ben bu değilim!..
            bu toprağa ait değilim!..
bu kente
bu insanlara
bu yaşama

 
 Share on Facebook Share on Twitter Share on Reddit Share on LinkedIn
Yorum Yok  comments 
© Felsefik.Com * Her Bi Halktı Saklı *
credit